ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ AΡΧΕΙΟΥ
Το συγκεντρωτικό μοντέλο των μεγάλων ομίλων λιανικής πώλησης στη Γαλλία αντιμέτωπο με την πρόκληση αλλαγής υποδείγματος
| File Categories: | |
|---|---|
| Χώρα αναφοράς: |
ΓΑΛΛΙΑ |
| Ημερομηνία: | 09/12/2024 |
| Έκδοση: | Γραφείο Ο.Ε.Υ. Παρισίων |
| Κείμενο: | Οι μεγάλοι όμιλοι λιανικής πώλησης, όπως το Carrefour, το Auchan και το Casino που επί μακρά περίοδο κυριάρχησαν στην αγορά μαζικής διανομής αναπτύχθηκαν και άκμασαν τις δεκαετίες του 1970-1980 δημιουργώντας οικονομίες κλίμακας και προσφέροντας στους καταναλωτές τη δυνατότητα να πραγματοποιούν τις αγορές τους σε ένα μεγάλο κατάστημα ή σε υπεραγορές σε προσιτές τιμές. Το μοντέλο αυτό που ήταν προσαρμοσμένο στις ανάγκες των καταναλωτών και των νοικοκυριών άρχισε να αντιμετωπίζει μία διάβρωση των μεριδίων αγοράς του την τελευταία εικοσαετία. Μία πρώτη αιτία ήταν η ανάπτυξη ειδικευμένων καταστημάτων σε αθλητικά είδη ή είδη οικιακού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού που αναπτύχθηκαν γύρω από τις μεγάλες υπεραγορές. Παράλληλα, η εμφάνιση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών αγορών προσέφεραν τη δυνατότητα πρόσβασης στους καταναλωτές σε μία μεγάλη γκάμα προϊόντων. Εξάλλου, στο επίπεδο της προσφοράς υπήρξε σημαντική διαφοροποίηση με την εμφάνιση νέων πρωταγωνιστών, όπως τα καταστήματα Grand Frais, Action και τα καταστήματα βιολογικών προϊόντων. Ενώ το παραδοσιακό μοντέλο προσέφερε τη δυνατότητα πραγματοποίησης του συνόλου των αγορών ενός νοικοκυριού σε μία επίσκεψη ανά εβδομάδα στα μεγάλα καταστήματα υπεραγορών, σήμερα το καταναλωτικό κοινό επιδιώκει με συχνότερες επισκέψεις του να ικανοποιεί τις ανάγκες του στα καταστήματα που απέχουν λιγότερο από δέκα λεπτά από την κατοικία του, δηλαδή στα καταστήματα που βρίσκονται στην εγγύς του περιοχή. Επιπρόσθετα, η έξαρση των πληθωριστικών πιέσεων οδήγησε τα νοικοκυριά στην ανάγκη να περιορίσουν το καλάθι των αγορών τους και να εξετάζουν εναλλακτικές δυνατότητες. Ένα άλλο φαινόμενο που οδήγησε στη συγκεντρωτική διαχείριση των μεγάλων ομίλων (Carrefour, Auchan, Casino) ήταν η επιδίωξη ανάπτυξης στο εξωτερικό, ιδιαίτερα μετά το 2000, η τάση αυτή, όμως, αντεστράφη μετά την κρίση του 2008 καθιστώντας επιτακτική την επικέντρωση στην εσωτερική αγορά. Η στροφή αυτή υποχρέωσε τους μεγάλους ομίλους να αποσυρθούν από πολλές ξένες αγορές λόγω της υπερβολικής αύξησης του κόστους διαχείρισης της διεθνούς επέκτασής τους. Σήμερα, οι μεγάλοι ιστορικοί όμιλοι, που υπήρξαν εθνικοί πρωταθλητές, αντιμετωπίζουν την πρόκληση της συρρίκνωσης των μεριδίων αγοράς και των περιθωρίων κέρδους. Το Group Casino, για παράδειγμα, βρέθηκε φέτος στα πρόθυρα της χρεωκοπίας μέχρι την εξαγορά του από τον Τσέχο επιχειρηματία Daniel Kretinsky, η στρατηγική του οποίου βασίζεται στην ανάπτυξη ανεξάρτητων ιδιοκτητών-διαχειριστών των καταστημάτων και αύξησης του αριθμού καταστημάτων με μεγαλύτερη πυκνότητα ανά γεωγραφική ζώνη. Ο όμιλος Auchan αντιμετωπίζει, επίσης, σημαντικά προβλήματα που τον οδήγησαν σε σχέδιο μείωσης της απασχόλησης κατά 2.400 θέσεις εργασίας. Οι προκλήσεις αυτές οφείλονται, επίσης, σε μία σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά και αλλαγές συγκυριακού χαρακτήρα που επιβάλλουν την αναζήτηση ενός νέου οικονομικού μοντέλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια στιγμή που οι μεγάλοι ιστορικοί όμιλοι αντιμετωπίζουν συνθήκες κρίσης, οι αλυσίδες καταστημάτων που βασίζονται σε ανεξάρτητους ιδιοκτήτες-διαχειριστές, όπως το Leclerc, το Intemarché και το U, βελτίωσαν τα μερίδια αγοράς τους χάρη στη μεγαλύτερη ευελιξία που διαθέτουν, ενώ και η κεντρική διαχείριση του ομίλου βασίζεται στη συμμετοχή των ιδιοκτητών και διαχειριστών των επιμέρους καταστημάτων. Επιπρόσθετα, σημαντικοί τομείς, όπως τα φρούτα και λαχανικά, τα προϊόντα κρεοπωλείου και τα ιχθυηρά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποτελέσουν αντικείμενο διαχείρισης σε κεντρικό επίπεδο, διότι απαιτείται ένα ευέλικτο management που θα εκτιμά –σε καθημερινή βάση- τις αναγκαίες ποσότητες που θα πρέπει να προμηθευτούν, την προσαρμογή των τιμών ανάλογα με τη ζήτηση, σε αντίθεση με τις παραδοσιακές διαπραγματεύσεις των μεγάλων ομίλων με πολυεθνικές εταιρείες και μεγάλες γαλλικές εταιρείες διατροφής. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που οι όμιλοι που βασίζονται σε ανεξάρτητους ιδιοκτήτες-διαχειριστές, με τη μέθοδο του franchise, όπως το Leclerc, το Intemarché του ομίλου Les Mousquetaires και η Coopérative U έχουν βελτιώσει θεαματικά τα μερίδιά τους κατέχοντας 24,1% των συνολικών πωλήσεων τροφίμων το Leclerc, 17,4% ο όμιλος Les Mousquetaires (Intemarché και Netto) και 12,2% η Coopérative U. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |